De Bink

Het verkeerslicht sprong op groen en met een hele meute fietsers stak ik over en vervolgde mijn weg. Ik was aan het einde van mijn werkdag op weg naar huis en merkte dat er een warme golf door mijn onderbuik trok. Ik dacht aan een date die ik had met een hele aantrekkelijke vent.

Ik had hem ontmoet in een Amsterdams café waar we samen met hart en ziel de eeuwige smart bezongen in het levenslied. Het was gezellig, de avond schitterde en tenslotte kusten we elkaar. Ik was net gescheiden en weer even als de jonge vrije vrouw van vroeger die ongecompliceerde romances aan kon gaan. En dat wilde ik ook. Ik had te lang alleen maar de rol van zorgende moeder en huismanager gespeeld. Ik had er behoefte aan weer eens die ongeremde en onbetamelijke Vrouw te zijn. Ik ging ervoor en hij ook. Hij was een echte bink, die ik hoogstwaarschijnlijk ruim oversteeg in het aantal levensjaar. Zijn mooie afgetrainde getatoeëerde armen met Ajax-gerelateerde mythologische afbeeldingen omsloten mijn middel, en onze vrijage was begerig en warm. Ik voelde een lang-vergeten oude vriendin haar plek hernemen. Ze was me dankbaar en ik verwelkomde haar; de minnares in mij.


Nog dagen daarna was ik ontroerd. Ik besefte al die tijd niet dat ik haar gemist had. Maar dit ging niet om platte erotiek alleen. Het ging om iets veel diepers. Dit ging om de stap die ik genomen had om te scheiden, waarmee ik blijkbaar een deel van mezelf, de minnares en wie weet welke rollen nog meer, weer kon toelaten in mijn leven. Dit ging om een vorm van vriendschap sluiten met mezelf, de erkenning er in al mijn aspecten te mogen zijn. Het was helend en heilzaam. Maar daarmee was het verhaal nog niet klaar.


Ik was dus op weg van werk naar huis en dacht aan vrijdag-over-een-week. Ik had afgesproken met De Bink en verheugde me. Inmiddels was duidelijk geworden dat hij ook twee kinderen had en getrouwd...maar dat mocht de pret niet drukken. We wilden maar één ding en zouden elkaar verder niet vermoeien.


Eenmaal thuisgekomen nam ik volgens de dagelijkse routine een halfuurtje de tijd me te voeden met inspirerende literatuur. Ik las in een boek uit mijn Wicca-collectie, maar stokte bij de volgende passage: "De manier om je vrije wil positief te gebruiken bestaat erin met je daden te streven naar het welzijn van anderen, terwijl je met jezelf in harmonie blijft." En ik klapte het boek meteen weer dicht. Het is ongekend hoeveel ik kon denken en voelen in een paar luttele seconden. Ik werd heel boos, want ik begreep meteen wat dit betekende voor mijn avontuur met De Bink: "als ik er geen consequenties aan wilde verbinden, dan zou ik deze stof niet zo graag lezen." Ik heb niks met de reguliere huwelijksgelofte zoals deze doorgaans in onze maatschappij wordt gehanteerd. Ik heb altijd gemeend en gevoeld dat die gelofte van trouw rust op een pijler van angst en behoefte aan zekerheid: als je echt van iemand houdt, kun je alleen maar verlangen dat diegene in eerste instantie zichzelf en zijn/haar gevoelens trouw blijft. En als dat betekent dat je geliefde dan soms bij een ander wil zijn, dan is dat incluis. In mijn optiek kun je alleen maar vreemdgaan als je niet trouw bent aan jezelf, en afspraken die je daarover kunt maken met je partner, zijn van een meer verfijnde orde.


Maar als mensen dan zo geconditioneerd zijn dat ze toch die beperkende huwelijksgelofte naar elkaar uitspreken, dan wil ik deze respecteren. Ik had verdriet, ik miste zelf een liefdevolle partner en zat met een hitsige minnares in mijn buik die ik met al mijn kracht tot kalmte moest manen. Echter, het was me volkomen duidelijk dat ik nu de kans kreeg mijn hoogste gedachte te volgen en dat zelf-coaching me het inzicht verschafte. Ik pakte mijn telefoon en liet De Bink weten dat ik er toch vanaf zag: bij mij stopt de pijn. De Bink vond het jammer, maar sprak lovende woorden en bedankte me. Ik blokkeerde het contact, liet de telefoon in mijn schoot rusten en keek in het stille huis naar buiten.

 

Aurora Guds volgde de Beroepsopleiding tot Loopbaanadviseur bij VistaNova en is werkzaam bij de Douane.


Delen



Blog Terug naar inspiratiepagina