Geniet, maar houd je doel voor ogen…

Geniet ervan! Een veelgehoorde uitspraak tegenwoordig die bij sommigen in mijn omgeving inmiddels agressieve neigingen oproept. ‘Wat nou ‘geniet ervan', als ik een kopje koffie krijg in een café?!?!?! Dat bepaal ik altijd zelf nog wel!' Maar er is een verschil tussen genieten en genieten...

Ik ben bijna klaar met mijn opleiding. Het laatste dossier is ingeleverd, en alleen het eindgesprek met mijn supervisor scheidt mij nog van mijn diploma als loopbaanadviseur. Met het inleveren van mijn afstudeerdossier, ontstond ook tijd voor dingen die daarvoor waren blijven liggen. Zoals het lezen van De Creatiespiraal van Marinus Knoope. Geen verplichte literatuur tijdens de opleiding, maar het boek was meerdere keren aangehaald als tip. Het leek me ook bijzonder bruikbaar, want ja, die opleiding is één ding, maar hoe ga ik daar vervolgens werk mee vinden? Ik hoopte dat De Creatiespiraal me kon helpen.

Braaf werkte ik het boek door, dacht af en toe, ‘ja, logisch', en ‘hmm, dat zou ik inderdaad eens moeten uitwerken'... Dat vond ik vooral bij de aanwijzing om te visualiseren wat je wilt bereiken. Ik had niet zolang geleden nog te horen gekregen dat ik focus miste. Om te krijgen wat je wilt, moet je eerst weten wat je wilt. Dan ontstaan er wegen, komen er mensen op je pad en vind je kansen. Zelfs als je niet weet wat je wilt, kan je tegen jezelf zeggen: ‘ik weet wat ik wil, en daar handel ik naar'. Een mooie affirmatie, die ik van harte overnam.

Inmiddels had ik het laatste hoofdstuk bereikt: Genieten van succes. Tot mijn stomme verbazing bestond dit hoofdstuk uit de constatering dat Knoope niet kon schrijven over (genieten van) succes. Succes is geen euforisch gevoel over het bereiken van een einddoel, maar het in volle omvang beleven van dat wat er nu is, en wat je nu voelt. Wat er nu is, is het betekenisvolle resultaat van wat jij gecreëerd hebt. Dat kan heel fijn zijn, omdat je ergens hard voor gewerkt hebt, maar ook ongemakkelijk of leeg. Want wat nu? Wat blijft er over nu je je doel bereikt hebt?

De truc is om al gaandeweg te genieten. Van het proces. Van het dromen, visualiseren, creëren en materialiseren van je wensen. Het heeft geen zin pas aan het eind, in het laatste hoofdstuk, aandacht te besteden aan waar je mee bezig bent. Zoals iedere reis, gaat ook deze gepaard met ups en downs, en is het waardevol om beide ten volle mee te maken. Daarom accepteer ik nu maar het rare, lege gevoel dat ik student-af ben. Het behalen van mijn diploma is een afscheid van iets dat het afgelopen jaar een belangrijk stuk van mijn leven was. Onderweg heb ik mooie mensen ontmoet, cliënten begeleid, inspiratie gekregen, nieuwe en onverwachte dingen gedaan en heel veel geleerd, over mezelf en over mijn vak. Dat is iets om met plezier op terug te kijken, en van te genieten.

Ik heb er een puzzelstukje bij. In welke vorm en wanneer dat stukje op zijn plek valt, weet ik nog niet, maar ik heb me wel voorgenomen de weg ernaartoe echt mee te maken. Als je diep in mijn hart kijkt, heb ik eigenlijk verrassend duidelijk voor ogen waar ik mijn puzzelstukje zie. Ik ben nu vooral nieuwsgiering naar de route en de zijwegen die ik ga tegenkomen. Dan moet het toch lukken met die puzzel?

Nawoord:
Vlak na het schrijven van deze blog vond ik een baan voor 3 dagen per week. Ik mag mijn vaardigheden als loopbaancoach gaan gebruiken bij het werven en begeleiden van professionals, en houd tijd over om zelfstandig cliënten te begeleiden. Toeval?

---

Juliette Kars in inmiddels afgestudeerd aan de Beroepsopleiding tot Loopbaanadviseur. 

 

 


Delen



Blog Terug naar inspiratiepagina